Το αναγνωστικό κοινό της αθηναϊκής εφημερίδας Ελευθερία έβρισκε συχνά στις σελίδες της αναγνώσματα τα οποία επικεντρώνονται στην εξιστόρηση της ζωής σημαντικών προσωπικοτήτων από το εξωτερικό. Ο βίος και η πολιτεία πολιτικών, βασιλέων, καλλιτεχνών και επιστημόνων αναπαράγεται σχεδόν καθημερινά στο έντυπο, ανάμεσα στην αρθρογραφία για τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις, τα αθλητικά και τα καλλιτεχνικά νέα, και παράλληλα με άλλα ιστορικά αναγνώσματα. Αυτές οι βιογραφίες άλλοτε έχουν τη δομή μιας μελέτης με παράθεση γεγονότων και δημοσίευση άγνωστων στο κοινό ντοκουμέντων. Άλλοτε όμως η εξιστόρηση της ζωής προσωπικοτήτων, όπως η Μεγάλη Αικατερίνη ή ο Τουλούζ Λωτρέκ, ισορροπεί ανάμεσα στην ιστορική αφήγηση και την ιστορική μυθοπλασία, καθώς στην παράθεση των βιογραφικών στοιχείων εγκιβωτίζονται μη καταγεγραμμένοι διάλογοι και σκέψεις των πρωταγωνιστών. Τέτοια αναγνώσματα απαντώνται σε όλη τη διάρκεια της έκδοσης της μεταπολεμικής Ελευθερίας.
Ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζει η σειρά “Οι άνθρωποι που εδημιούργησαν την ιστορίαν” η οποία εγκαινιάζεται το 1951 και φιλοδοξεί να παραθέσει τις βιογραφίες των “(…) 100 διασημώτερων ανθρώπων που με την δράσιν των, τα ιδέας των, τας ανακαλύψεις και τα κατορθώματάτων, συνετέλεσαν εις το να διαμορφωθεί ο κόσμος όπως είναι σήμερα” και “(…) που αποτελούν μίαν ζωντανήν και παραστατικήν συμπύκνωσιν της παγκόσμιας ιστορίας”. Οι βιογραφίες είναι σύντομες και συνήθως δεν καλύπτουν μεγάλο αριθμό επεισοδίων, θυμίζοντας, τρόπον τινά, ένα εγκυκλοπαιδικό αποθησαύρισμα. Με την πάροδο των χρόνων αυτή η πρακτική εγκαταλείπεται και στη σειρά δημοσιεύονται εκτενέστερες βιογραφικές αφηγήσεις που μπορεί να ξεπερνούν και τα εξήντα επεισόδια.
Εκκινώντας από τον Αβραάμ Λίνκολν στις 23 Σεπτεμβρίου του 1951, στις σελίδες της Ελευθερίας εμφανίζονται πρόσωπα όπως η “Μαρία Στιούαρτ, η τραγική βασίλισσα της Σκωτίας” (20/06/1953), ο “Χαρούν αλ Ρασίντ, ο θρυλικός χαλίφης της Βαγδάτης” (02/05/1953), ο “Θερβάντες, ο αθάνατος δημιουργός του Δον Κιχώτη” (02/11/1952), η “Ρόζα Λούξεμπουργκ, η φλογερή επαναστάτρια” (01/09/1952), ή ο “Ραμσής ο Β’, ο μεγαλύτερος των Φαραώ” (10/10/1952). Οι βιογραφίες ξεπερνούν τις εκατό και η σειρά βρίσκει χώρο στις σελίδες της εφημερίδας μέχρι και τον Ιανουάριο του 1958, οπότε και εντοπίζεται το τελευταίο επεισόδιο της βιογραφίας του καρδιναλίου Ρετς (25/01/1958).
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, για σχεδόν επτά χρόνια οι αναγνώστες και οι αναγνώστριες της Ελευθερίας, μέσω των βιογραφιών της σειράς, έρχονται σε επαφή με διαφορετικές και πιθανόν άγνωστες, για αυτούς, πτυχές της παγκόσμιας ιστορίας.
Αναστασία Χαρτοματσίδη