Ομάδα έργου

O Βαγγέλης Καραμανωλάκης είναι καθηγητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας (ΕΚΠΑ). Είναι Πρόεδρος του Ιστορικού Αρχείου του ΕΚΠΑ και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου των Αρχείων Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας. Ακόμη, είναι Διευθυντής της Ιστορικής Βιβλιοθήκης των εκδόσεων Θεμέλιο, μέλος της συντακτικής επιτροπής των περιοδικών Αρχειοτάξιο και Μνήμων, καθώς και της Επιστημονικής Επετηρίδας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ.

Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα αφορούν τη θεωρία και μεθοδολογία της ιστορίας, την ιστορία της Ιστοριογραφίας, την ιστορίας των εκδόσεων, την ιστορία της ανώτατης εκπαίδευσης, τη δημόσια ιστορία, τον εθνικισμό και την ιστορία της ψυχιατρικής. Το συγγραφικό του έργο αφορά τον 19ο και 20ό αιώνα, με ιδιαίτερη έμφαση, τα τελευταία χρόνια, στη μεταπολεμική περίοδο.

Πρόσφατη μονογραφία: Ανεπιθύμητο παρελθόν. Οι φάκελοι κοινωνικών φρονημάτων και η καταστροφή τους, Αθήνα 2019 (βραβείο Ακαδημίας Αθηνών). Έχει επιμεληθεί συλλογικούς τόμους για την ελληνική ιστοριογραφία, την ιστορία του 20ού αιώνα, τη στρατιωτική δικτατορία (1967-1974) κ.ά.
Στο πρόγραμμα είναι επιστημονικός υπεύθυνος.

Ο Μάνος Αυγερίδης είναι διδάκτορας Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΕΚΠΑ, όπου εκπονεί μεταδιδακτορική έρευνα στο πλαίσιο του παρόντος έργου. Είναι διευθυντής των Αρχείων Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ), μέλος της Συντακτικής Επιτροπής του περιοδικού Αρχειοτάξιο και της Συντονιστικής Ομάδας της ραδιοφωνικής εκπομπής Ιστορία στο Κόκκινο.

Έχει υλοποιήσει προγράμματα ιστορικής έρευνας, αρχειακής τεκμηρίωσης, ψηφιακής και δημόσιας ιστορίας σε ελληνικούς και διεθνείς ερευνητικούς και εκπαιδευτικούς φορείς. Διδάσκει στο Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία (ΤΕΑΠΗ) του ΕΚΠΑ και στο ΠΜΣ “Πολιτική Επιστήμη και Ιστορία” του Παντείου Πανεπιστημίου. Είναι συνδημιουργός του ντοκιμαντέρ «Μια μεγάλη περιπέτεια. Η αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης» και συγγραφέας του βιβλίου Η δεύτερη ζωή της Εθνικής Αντίστασης. Πρακτικές αναγνώρισης και αποκλεισμού, 1944-2006 (με Μ. Φυτιλή και Ε. Κούκη).

Στα ερευνητικά του ενδιαφέροντα, με έμφαση στην ιστορία του 20ού αιώνα, περιλαμβάνονται η ιστορία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και του Ψυχρού Πολέμου, οι μετακινήσεις πληθυσμών, οι δημοκρατικές μεταβάσεις, η μεταπολεμική ιστοριογραφία, η εκπαίδευση και οι σπουδές μνήμης.

Ο Νίκος Θεοδωρόπουλος είναι υποψήφιος διδάκτωρ Νεότερης και Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη διδακτορική του διατριβή ερευνά τη συγκρότηση του επιστημονικού πεδίου του νέου ελληνισμού (1945-1978). Έχει συμμετάσχει σε ερευνητικό πρόγραμμα του ΕΚΠΑ για τις εκδόσεις βιβλίων ιστορίας στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου, ενώ έχει επίσης συνεργαστεί με το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας για την τεκμηρίωση διαδρομών ιστορικού ενδιαφέροντος στην περιοχή των Πρεσπών, καθώς και για την οργάνωση διεθνών συνεδρίων. Παράλληλα, ασχολείται επαγγελματικά με τη διόρθωση-επιμέλεια εκδόσεων, καθώς και με τη μετάφραση κειμένων. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα αφορούν κυρίως την ιστορία της ιστοριογραφίας, την πολιτισμική και διανοητική ιστορία, και τη θεωρία και μεθοδολογία της ιστορίας.

Στο πρόγραμμα έχει ως αντικείμενά του την έρευνα και την ανάλυση πρωτογενών πηγών, την κατάρτιση βιβλιογραφίας και εργαλείων έρευνας, ενώ επίσης συμμετέχει και στη συνολική διαχείριση του προγράμματος.

Η Ευδοξία Μαρούγκα είναι υποψήφια διδακτόρισσα Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το θέμα της διδακτορικής διατριβής της είναι: «Η γυναικεία συμμετοχή στον αντιδικτατορικό αγώνα (1967-1974): δράσεις, ρόλοι και μνήμη» με επιβλέποντα τον καθηγητή Βαγγέλη Καραμανωλάκη. Έχει λάβει τον μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών της από το ίδιο τμήμα. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα αφορούν τη σύγχρονη ελληνική ιστορία, την ιστορία των γυναικών, του φύλου και της νεότητας.

Ο Χρήστος Τριανταφύλλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1991. Σπούδασε στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ, όπου απέκτησε το διδακτορικό του δίπλωμα στη Νεότερη και Σύγχρονη Ελληνική Ιστορία το 2020. Έχει διδάξει στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής και στο ΕΚΠΑ. Έχει εργαστεί ως μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ως επιστημονικός συνεργάτης στο ΕΚΠΑ και στα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας, καθώς και ως επιμελητής στον εκδοτικό χώρο. Είναι εξωτερικός συνεργάτης του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία.

Έχει πραγματοποιήσει την επιστημονική επιμέλεια σε τεύχη των περιοδικών Historein και Filmicon: Journal of Greek Film Studies, ενώ δημοσιεύσεις του έχουν εμφανιστεί σε συλλογικούς τόμους και επιστημονικά περιοδικά. Το 2025 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Θεμέλιο» και το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος» η μονογραφία του «Η δεύτερη ζωή του Ελευθέριου Βενιζέλου: Οικοδομώντας έναν εθνάρχη (1936-1967)». Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα αφορούν την πολιτική, πολιτισμική και διανοητική ελληνική ιστορία στον 20ό αιώνα, την ιστορία της ιστοριογραφίας, την ιστορία των μέσων, τη δημόσια ιστορία και τις σπουδές μνήμης.

Στο πρόγραμμα εργάζεται ως μεταδιδακτορικός ερευνητής (2025-2028) με αντικείμενο την έρευνα και την ανάλυση πρωτογενών πηγών, την κατάρτιση βιβλιογραφίας, την προετοιμασία και διενέργεια προφορικών συνεντεύξεων, καθώς και τη δημόσια διάχυση του ερευνητικού έργου.

Ο Δημήτρης Τσαλκάνης είναι πτυχιούχος του Τμήματος Πλαστικών Τεχνών και Επιστημών της Τέχνης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων καθώς και πτυχιούχος της Σχολής Καλών Τεχνών Ιωαννίνων. Είναι κάτοχος του μεταπτυχιακού διπλώματος MSc in Postproduction with Visual Effects του τμήματος Theatre, Film and Television Department του University of York.

Εξειδικεύεται στην εφαρμογή ψηφιακών πολυμέσων και νέων τεχνολογιών στον πολιτισμό στο πλαίσιο της αρχαιολογίας και της ιστορίας. Για πάνω από 15 χρόνια εργάζεται στον τομέα των τρισδιάστατων (3D) αναπαραστάσεων μνημείων και αρχαιολογικών χώρων και συνεργάζεται με Εφορείες Αρχαιοτήτων, Μουσεία, Δήμους και άλλους φορείς πολιτισμού στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Είναι διδάσκων των μαθημάτων «Εισαγωγή στις Τεχνολογίες Τρισδιάστατης Αναπαράστασης» και «Ειδικά Θέματα Τρισδιάστατης Αναπαράστασης» στο διιδρυματικό ΠΜΣ «Ψηφιακές Ανθρωπιστικές Επιστήμες» (MSc in Digital Humanities) του ΕΚΠΑ. Ακόμη, έχει διδάξει για τέσσερα χρόνια (2012–2016) στο Τμήμα Φωτογραφίας και Οπτικοακουστικών Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, στα εργαστηριακά μαθήματα «Θεωρία και Τεχνική Βίντεο Ι & ΙΙ».

Η Αναστασία Χαρτοματσίδη είναι υποψήφια διδάκτωρ Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το θέμα της διδακτορικής διατριβής της είναι «Νεανικές πολιτικές ταυτότητες και ιστορική συνείδηση (1974-1989): Οι κομματικές νεανικές οργανώσεις της μεταπολίτευσης και η σχέση τους με την Ιστορία», με επιβλέπουσα την επίκουρη καθηγήτρια κ. Λαμπροπούλου Δήμητρα.  Έχει λάβει τον μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών της από το Τμήμα Διεθνούς Ιστορίας του London School of Economics and Political Science.

Έχει απασχοληθεί σε ερευνητικά προγράμματα στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών καθώς και στα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα αφορούν τη σύγχρονη ελληνική και ευρωπαϊκή ιστορία, την ιστορία της νεότητας και τη δημόσια ιστορία.